Πηγές:
  • 1. Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
  • 2. Bayer Ελλάς
  • 3. Καλλιεργώ!


  • Επίκαιρα Θέματα:

    ==========================================================================================================================================

    Μπρόκολο


    Το μπρόκολο είναι ετήσιο φυτό της οικογένειας των Κραμβοειδών (Σταυρανθών) του γένους Κράμβη (Brassica). Είναι ένα είδος λάχανου και προήλθε από το άγριο λάχανο μετά από συνεχείς καλλιέργειες που είχαν βάση την εξέλιξη των ταξιανθιών.
    Η καταγωγή του είναι από την Ιταλία εξ’ ου και η επιστημονική του ονομασία Κράμβη η λαχανώδης ποικ. ιταλική (Brassica oleracea var. italica).
    Είναι ένα γρήγορα αναπτυσσόμενο φυτό ύψους 50-90 εκατοστών και φέρει πυκνές ταξιανθίες στο άκρο του κεντρικού άξονα και των κλαδιών.
    Τα χρώματα στις ανθοκεφαλές ποικίλουν από πράσινη, μόβ η σκούρο πορτοκαλί ανάλογα με το είδος .
    Υπάρχουν πολλές ποικιλίες που καλλιεργούνται στις Εύκρατες και ψυχρές περιοχές αφού το μπρόκολο είναι ανθεκτικό στις χαμηλές θερμοκρασίες.

    Περισσότερα

    ==========================================================================================================================================

    Ζεόλιθος


    Ο όρος ζεόλιθος επινοήθηκε το 1756 από τον Σουηδό ορυκτολόγο Axel Fredrik Cronstedt, ο οποίος παρατήρησε ότι κατά την ταχεία θέρμανση του ορυκτού stilbite, παράγονται μεγάλες ποσότητες ατμού από το νερό, οι οποίες απορροφούνται από το ορυκτό. Βασιζόμενος σ’ αυτό το γεγονός, ονόμασε αυτό το ορυκτό zeolite, από την ελληνική λέξη ζέω (zeō), που σημαίνει βράζω και λίθος. Οι ζεόλιθοι είναι αργιλοπυριτικά μέλη μιας οικογένειας μικροπορωδών στερεών γνωστή ως μοριακά κόσκινα.. Μέχρι σήμερα έχουν αναγνωρισθεί και περιγραφεί περισσότερα από 45 είδη φυσικών ζεόλιθων. Εν τούτοις, μόνο επτά από αυτά και συγκεκριμένα τα ορυκτά μορντενίτης, κλινοπτιλόλιθος, φερριερίτης, χαμπαζίτης, εριονίτης, φιλλιψίτης και ανάλκιμο απαντούν σε ικανοποιητικές ποσότητες, ώστε να θεωρούνται εκμεταλλεύσιμα υλικά. Για διατροφικές, φαρμακευτικές, ιατρικές, περιβαλλοντικές, υδατικές, γεωργικές και βιομηχανικές χρήσεις, απαιτείται η περιεκτικότητα σε ζεόλιθο τύπου-HEU (κλινοπτιλόλιθο- ευλανδίτη) να είναι μεγαλύτερη από 75%.
    Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξέρετε για την καλλιέργεια αυτού του είδους των δέντρων είναι περίπου η τεχνική του εμβολιασμού του μπονσάι.

    Περισσότερα

    =====================================================================================================================================

    Νάνα καρποφόρα


    Αν έχετε έλλειμμα χώρου στον κήπο σας ή δεν θέλετε στο σπίτι να μεγαλώσει ένα μεγάλο δέντρο, επιλέξτε να φυτέψετε μια μικρογραφία στην έκδοση του, ή να το κάνετε αυτό μόνο και μόνο επειδή σας αρέσουν τα δένδρα «νανάκια».
    Μπορείτε να φυτέψετε φυτά εσπεριδοειδή, μήλα, ροδακινιές ή άλλα οπωροφόρα δέντρα.
    Τα Νάνα καρποφόρα φυτά ή αλλιώς "νανάκια" μπορούν να χρησιμοποιηθούν ευρέως στην διακόσνηση του κήπου βρίσκοντας αρκετές εφαρμογές.
    Το μέγεθος τους είναι πολύ μικρότερο κατά το ύψος και κατά πλάτος από τα κανονικά δέντρα και η ανάπτυξή τους είναι συνήθως σχετικώς λίγο πιο αργή.
    Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξέρετε για την καλλιέργεια αυτού του είδους των δέντρων είναι περίπου η τεχνική του εμβολιασμού του μπονσάι.

    Περισσότερα

    ==========================================================================================================================================

    Η Ντάλια


    Η ντάλια (Dahlia) είναι γένος ανθοφόρων θαμνοειδών φυτών, ενδημικών του Μεξικού της Κεντρικής Αμερικής και της Κολομβίας.
    Περιλαμβάνει περίπου τριάντα είδη και ανθίζει κατά το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Αποτελεί το εθνικό λουλούδι στο Μεξικό.
    Οι Αζτέκοι καλλιεργούσαν τις ντάλιες για τροφή, τελετές και διακόσμηση.
    Το 1872 ένα κουτί με ρίζες ντάλιας εστάλη από το Μεξικό στην Ολλανδία. Από αυτές επέζησε μόνον ένα φυτό, από το οποίο παρήχθησαν κόκκινα λουλούδια με μυτερά πέταλα Ντάλια του Χουάρες (Dahlia juarezii).
    Από αυτά προήλθαν τα σημερινά υβρίδια ντάλιας.
    Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ντάλιες με τα πελώρια άνθη οι οποίες κάνουν το μεγαλύτερο άνθος ντάλιας που κυκλοφορεί στην διεθνή αγορά. Η διάμετρος των λουλουδιών φτάνει τα 20εκ

    Περισσότερα

    ==========================================================================================================================================

    Η Ελιά

    Η ελιά ή ελαιόδενδρο ή λιόδεντρο (επιστ. Ελαία, Olea) είναι γένος καρποφόρων δέντρων της οικογένειας των Ελαιοειδών (Oleaceae), το οποίο συναντάται πολύ συχνά και στην Ελλάδα. Ο καρπός του ονομάζεται επίσης ελιά και από αυτόν παράγεται το ελαιόλαδο. Η ελιά υπήρξε το σύμβολο της θεάς Αθηνάς. Η ελιά είναι γνωστή από τους αρχαιότατους χρόνους, και πιθανότατα κατάγεται από το χώρο της ανατολικής Μεσογείου. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, πατρίδα της ελιάς είναι η Αθήνα και η πρώτη ελιά φυτεύτηκε από την Αθηνά στην Ακρόπολη. Οι Έλληνες ήταν ο πρώτος λαός που καλλιέργησε την ελιά στον ευρωπαϊκό μεσογειακό χώρο. Την μετέφεραν είτε Έλληνες άποικοι είτε Φοίνικες έμποροι.
    Όπως αναφέρει ο Πλίνιος, κατά το 580 π.Χ, ούτε το Λάτιο ούτε η Ισπανία ούτε η Τύνιδα γνώριζαν την ελιά και την καλλιέργειά της.
    Είναι γενικά παραδεκτό ότι η Μικρά Ασία, όπως και η Κρήτη, οι Κυκλάδες και οι Σποράδες Nήσοι θεωρούνται η πατρίδα της ελιάς, αν και τίποτε το ακριβές δεν είναι γνωστό.
    Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι η ελιά καλλιεργείται από το 3000 π.X.
    H ελιά είναι το σύμβολο της ειρήνης, της σοφίας και της νίκης. Με κλάδο ελιάς (με κότινο ελαίας) στεφάνωναν τους αθλητές και τους Ολυμπιονίκες στην αρχαιότητα.
    H ελιά από τον τόπο καταγωγής της μεταφέρθηκε στην υπόλοιπη Ελλάδα, από εκεί επεκτάθηκε προς δυσμάς και η καλλιέργειά της απλώθηκε σ' όλες τις παραθαλάσσιες χώρες της Μεσογείου.
    Γι' αυτό η ελιά χαρακτηρίζεται ως μεσογειακή καλλιέργεια. Τώρα καλλιεργείται και σε χώρες της Αμερικής, της Ασίας και στην Αυστραλία.

    Περισσότερα


    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την τριανταφυλλιά

    Γενικά.
    • Η μεγάλη ποικιλία χρωμάτων και σχημάτων, αλλά και η πλούσια ανθοφορία τους είναι οι βασικοί λόγοι που τους εξασφαλίζουν πάντα μία θέση στον κήπο ή τη βεράντα.
    • Οι τριανταφυλλιές μπορούν να φυτευτούν καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου. Είναι πολύ ανθεκτικές στο κρύο, γι’ αυτό δεν έχετε περιορισμό στο χρόνο φύτευσης.
    • Οι τριανταφυλλιές προσβάλλονται τόσο από διάφορα έντομα όσο και από μυκητολογικές ασθένειες.
    • Δεν πρέπει να ξεχνάτε να παρακολουθείτε τα φυτά σας συχνά και να επεμβαίνετε έγκαιρα όπου χρειάζεται, πριν επεκταθεί η προσβολή. Προληπτικά διατηρείτε το χώρο τους καθαρό από ξερά φύλλα, κλαδιά και ζιζάνια.
    • Οι μελίγκρες, ο τετράνυχος, οι κάμπιες και τα σκουλήκια είναι τα πιο συνηθισμένα έντομα που προσβάλλουν τις τριανταφυλλιές τρώγοντας ή τρυπώντας τα φύλλα και τους νεαρούς βλαστούς.
    • Για να το περιορίσετε, μπορείτε να καταβρέχετε καλά τα φύτα σας και να τα καθαρίζετε από τα ξερά φύλλα και τα ζιζάνια.

    Περισσότερα
    ==========================================================================================================================================
    Νέες αναρτήσεις:
    ============================================================================================

    Σοβαρότερες ασθένειες Αγγουριάς

    Ενδεικτικά.
    ΜΥΚΗΤΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ
    • Αδροφουζαρίωση Fusarium oxysporum f.sp. cucumerinum
    • Αλτερναρίωση Alternaria alternata.
    • Ανθράκωση αγγουριού / Colletotrichum orbiculare
    • Βερτισιλιώσεις Verticillium
    • Βοτρύτης ή Φαιά σήψη Botrytis> cinerea
    • Κλαδοσπορίωση από το μύκητα Fulvia fulva (= Cladosporium fulvum)
    • Περονόσπορος κολοκυνθοειδών Pseudoperonospora cubensis
    • Ωίδιο αγγουριάς / Erysiphe cichoracearum, Sphaerotheca fuliginea, Leveillula taurica
    ΒΑΚΤΗΡΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ
    Βακτηριακό μάραμα του στελέχους (Erwinia carotovora)
    ΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ
    Μωσαϊκό της αγγουριάς (CMV)
    Περισσότερα

    Κυριότεροι Εχθροί Αγγουριάς

    Ενδεικτικά.
    • Αγρότιδες ή Καραφατμέ
    • Αλευρώδης
    • Άλτης ή Ψύλλος
    • Αφίδες
    • Δορυφόρος
    • Θρίπας
    • Κοινός Τετράνυχος
    • Πράσινο σκουλίκι
    Περισσότερα
    ============================================================================================

    Σοβαρότερες ασθένειες Μελιτζάνας

    Ενδεικτικά.
    • Αλτερναρίωση - Alternaria solani
    • Βερτισιλλίωση - Verticillium dahliae
    • Βοτρύτης ή Τεφρά σήψη - Bοtrytis cinerea
    • Κλαδοσπορίωση τομάτας - Mycorellosiella fulva
    • Περονόσπορος - Phytophthora infestans
    • Ριζοκτόνια - Rhizoctonia solani
    • Ωίδιο - Leveillula taurica
    Περισσότερα

    Κυριότεροι Εχθροί Μελιτζάνας

    Ενδεικτικά.
    • Αγρότιδες ή Καραφατμέ
    • Αλευρώδης
    • Άλτης ή Ψύλλος
    • Αφίδες
    • Δορυφόρος
    • Θρίπας
    • Κοινός Τετράνυχος
    Περισσότερα
    ============================================================================================

    Σοβαρότερες ασθένειεςΠιπεριάς

    Ενδεικτικά.
    • Αλτερναρίωση στελέχους
    • Ανθράκωση
    • Βοτρύτης
    • Κλαδοσπορίωση
    • Περονόσπορος
    • Ωίδιο

    Περισσότερα

    Εχθροί Πιπεριάς

    Ενδεικτικά.
    • Αλευρώδης
    • Αφίδες
    • Θρίπας
    • Κοινός Τετράνυχος
    • Λιριόμυζα
    • Νηματώδης
    • Υλέμυια

    Περισσότερα

    ============================================================================================

    Δένδρα: Καλλωπιστικά - Φυτείες


    Παυλώνια - Paulownia tomentosa

    Η Παυλώνια (Paulownia) είναι ένα γένος φυτών της μονογονικής οικογένειας Paulowniaceae, που αποτελείται από 6-17 είδη, που σχετίζονται και μερικές φορές περιλαμβάνονται στο Scrophulariaceae. Είναι ενδημικά φυτά κυρίως στην Κίνας, από το νότιο μέχρι το βόρειο Λάος και το Βιετνάμ, ενώ καλλιεργούνται στην ανατολική Ασία, ιδιαίτερα στην Ιαπωνία και την Κορέα. Το γένος, που αρχικά ονομαζόταν Παβλόβνια, αλλά τώρα αποκαλείται συνήθως Παυλώνια, ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της βασίλισσας Άννας Pavlovna της Ολλανδίας (1795-1865), κόρη του Τσάρου Παύλου (I) της Ρωσίας. Ονομάζεται επίσης "δέντρο της πριγκίπισσας" για τον ίδιο λόγο.
    Η Paulownia fortunei είναι ένα ταχέως αναπτυσσόμενο δέντρο με εμπορική αξία, καθώς καλλιεργείται για την παραγωγή ξυλείας (ξύλο σκληρού τύπου).
    Η Paulownia tomentosa (επίσης γνωστή ως Αυτοκρατορικό Δέντρο ή Δέντρο της Πριγκίπισσας ή Foxglove Tree - χελιδονόδεντρο, Παο Τονγκ στα κινέζικα και Kiri στην Ιαπωνία) είναι ένα φυλλοβόλο δέντρο του γένους Paulownia, ενδημικό στην κεντρική και δυτική Κίνα, αλλά φυτό εισβολέας στις ΗΠΑ.
    Φθάνει σε ύψος τα 10-25 μ., με μεγάλα πεντάνευρα φύλλα σε σχήμα καρδιάς, που το μήκος τους κυμαίνεται από 15-40 εκατοστά, και αναπτύσσονται σε αντικριστά ζεύγη επάνω στο στέλεχος. Σε νεαρή ηλικία, τα φύλλα σχηματίζουν σπείρες ανά τρία και μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερα από αυτά της πιο ώριμης ηλικίας.
    Το χαρακτηριστικό τού μεγάλου μεγέθους σε νεαρή ανάπτυξη, είναι αυτό που αξιοποιείται από τους κηπουρούς: κλαδεύοντας το δέντρο, εξασφαλίζουν ότι θα υπάρχει πλούσια νέα φυλλωσιά κάθε χρόνο, με τεράστια φύλλα που γίνονται μέχρι και 60 εκατοστά σε πλάτος. Αυτό είναι δημοφιλές στο σύγχρονο ύφος κηπουρικής, που χρησιμοποιεί μεγάλα φυλλώδη και "αρχιτεκτονικά" φυτά


    Λαχανικά


    Δημιουργήσετε λαχανόκηπο

    Για να καλλιεργήσετε λαχανικά, δεν χρειάζεται να δημιουργήσετε ολόκληρο λαχανόκηπο. Αρκούν μερικά τετραγωνικά μέτρα για να έχετε λαχανικά όλον τον χρόνο.


    Ημερολόγιο Λαχανόκηπου
    Oι δύο κυριότερες περίοδοι φύτευσης είναι η ανοιξιάτικη (από τον Μάρτιο μέχρι τον Μάιο) και η φθινοπωρινή (μέσα Ιουλίου μέχρι Σεπτέμβριο).

    Καλλιέργεια λαχανικών
    Ο όρος λαχανικό αναφέρεται στο νωπό φαγώσιμο τμήμα ενός φυτού, που προορίζεται για κατανάλωση.
    Κατ' επέκταση ο όρος μπορεί να αναφέρεται και σε ολόκληρο το φυτό από το οποίο προέρχεται το φαγώσιμο τμήμα.
    Μια πιο πρακτική ταξινόμηση των λαχανικών βασίζεται στο τμήμα του φυτού που μπορεί να φαγωθεί και χρησιμοποιείται ως τροφή.
    Το φαγώσιμο τμήμα ενός λαχανικού μπορεί να είναι:
    1. η ρίζα (καρότο) [Ριζωματώδη]
    2. στέλεχος-κόνδυλος (πατάτα-σπαράγγι)[Στελαχώδη-Κονδυλώδη]
    3. τα φύλλα (μαρούλι) [Φυλλώδη]
    4. ο βολβός-ανώριμο άνθος(κρεμμύδι-αγκινάρα) [Βολβώδη-Ανωτ. Ταξιαν.]
    5. ο ώριμος - ανώριμος καρπός (ντομάτα-μελιτζάνα) [Καρποφόρα-Φρουτώδη]

    Κωνοφόρα δένδρα

    Αυτά αποτελούνται από αειθαλή δέντρα, όπως είναι το πεύκο, το έλατο κλπ. Βρίσκονται κυρίως σε περιοχές που χαρακτηρίζονται από χαμηλές θερμοκρασίες και από μικρό σχετικά ποσοστό βροχών. Τα κωνοφόρα δάση είναι διαδομένα στην Ευρώπη και τη Β. Αμερική. Μερικά απ' τα είδη των δέντρων αυτών φυτρώνουν μέχρι το υψόμετρο των 1.800 μέτρων, ενώ πάνω από το ύψος αυτό είναι αδύνατο να διατηρηθούν.
    Τα δάση στα προϊστορικά χρόνια σκέπαζαν όλη την επιφάνεια της γης. Αργότερα με την αλλαγή των κλιματολογικών συνθηκών, αλλάζει τόσο η σύνθεση των δασών, όσο και η επιφάνεια που καταλάμβαναν. Σήμερα η επιφάνεια που καταλαμβάνουν τα δάση έχει περιοριστεί σημαντικά και συνεχώς μειώνεται. Η Ελλάδα είναι μια από τις φτωχότερες περιοχές της Ευρώπης σε δάση. Τα δάση στη χώρα μας καταλαμβάνουν επιφάνεια λιγότερη απ' το 15% της συνολικής επιφάνειας της χώρας.
    Η δασική επιφάνεια της Ελλάδας συνεχώς μειώνεται τα τελευταία χρόνια αντί ν' αυξάνεται. Τα δάση στη χώρα μας απειλούνται από δύο βασικές πληγές: τους οικοπεδοφάγους, ιδιαίτερα γύρω απ' τα μεγάλα αστικά κέντρα και απ' τη φωτιά, τη θεληματική (τον εμπορικό) ή τη φωτιά που προκαλείται από απρόσεχτους περαστικούς. Κι όμως το 1842 ο τότε πρόξενος του Ανοβέρου και της Βαυαρίας Στρογκ αναφέρει ότι η χώρα μας ήταν δασοσκέπαστη κατά το 49% του εδάφους της κι ότι "σπανίως είδε χώραν περισσότερον δασοσκεπή και ωραιότερον στολισμένην με δάση και αρωματώδη βλάστησιν.

    Περισσότερα

    Πελαργόνιο

    Το γένος Πελαργόνιο (Pelargonium) (κοινώς "πελαργόνι") είναι μέλος της οικογένειας των Γερανιοειδών (Geraniaceae) και σε αυτό ανήκουν πάνω από 200 είδη πολυετών, παχύφυλλων ποωδών.
    Τα φυτά του γένους Pelargonium τα συναντάμε ευρέως στην κηποτεχνία λόγω της πλούσιας και συνεχούς ανθοφορίας που τα χαρακτηρίζει.
    Πολλά είδη μάλιστα του γένους αυτού είναι συνυφασμένα με την Ελληνική παράδοση αφού τα συναντάμε στους Ελληνικούς κήπους κυρίως σε γλάστρες (γεράνι, βαμβακούλα), αλλά και στην μαγειρική (αρμπαρόριζα).
    Πολύ συχνά συγχέεται με το γένος Geranium. Έτσι τα είδη του γένους Pelargonium πολύ συχνά τοποθετούνται στο γένος Γεράνιον (Geranium) και αποκαλούνται από πολυ κόσμο ως γεράνια.
    Στην πραγματικότητα όμως τα δύο γένη είναι ξεχωριστά.

    Είδη


    Τα πιο γνωστά είδη του γένους Pelargonium είναι: Πελαργόνιον το βαρύοσμον (Pelargonium graveolens)

    Σημείωση: Ανήκει στην κατηγορία των φυτών Πολυετή - Ποώδη.

    Περισσότερα


    Περισσότερρες αναρτήσεις σε λίγο ..........