Αναρριχώμενα φυτά








Αναρριχώμενα


Κύριο χαρακτηριστικό των αναρριχώμενων φυτών είναι οι μεγάλοι σε μήκος και λεπτοί βλαστοί με τους οποίους μπορούν να εύκολα να αναρριχηθούν σε ύψος αρκετών μέτρων και να καλύψουν τοίχους, βράχους, αψίδες, δικτυωτά πλαίσια ή να χρησιμοποιηθούν ακόμη και ως φυτά εδαφοκάλυψης.
Είναι φυτά ταχείας ανάπτυξης και πλούσιας βλάστησης. Έχουν μεγάλο εύρος ανθοφορίας (πολλά από αυτά μπορούν να φθάσουν τους 6 μήνες ) και παράγουν άφθονα και πλούσια σε ποικοιλία χρωμάτων και σχημάτων άνθη.
Λόγω του πλούσιου ριζικού τους συστήματος εκμεταλλεύονται καλύτερα από άλλα φυτά την υγρασία και τα θρεπτικά στοιχεία του εδάφους με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται καλά και σε μέτριας σύστασης εδάφη.
Απαιτούν άφθονο νερό και τακτικές αρδεύσεις λόγω της μεγάλης επιφάνειας διαπνοής του φυλλωμάτος τους. Πολλαπαλασιάζονται με σπόρο αλλά ευκολότερα και συνηθέστερα με μοσχεύματα παραφυάδες και καταβολάδες. Η μεταφύτευση στην οριστική τους θέση γίνεται το φθινόπωρο ή την άνοιξη με μπάλα χώματος ή χωρίς ανάλογα αν είναι αειθαλή ή φυλλοβόλα.
Οι νεαροί βλαστοί προσδένονται πάνω στις επιφάνειες που αναρριχώνται γρήγορα και προς όλες τις διευθύνσεις ώστε να επιτύχουν γρήγορη κάλυψη και σε μικρό χρονικό διάστημα.
Παλαιοί και ξεροί βλαστοί πρέπει να αφαιρούνται από την βάση τους ενώ οι πολύ πυκνοί πρέπει να αραιώνονται. Το κλάδευμα πρέπει να γίνεται το φθινόπωρο ή την άνοιξη και εξαρτάται από το είδος και τον επιδιωκόμενο σκοπό.

Πηγές:
1. Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
2.Πηγή:Καλλιεργώ! - Άρθρα, συμβουλές, οδηγίες

Αγιόκλημα - Lonicera Caprifolium


Το Αγιόκλημα Lonicera Caprifolium είναι ένας αειθαλές αναρριχητικός θάμνος με πολύ όμορφα άσπρο-κίτρινα άνθη. Τα άνθη του είναι γνωστά γιατί έχουν σχήμα σάλπιγκας με ευωδιαστό άρωμα και διακοσμητικούς καρπούς, τούς οποίους τα πουλιά βρίσκουν απολαυστικούς. Τα άνθη του παράγονται για όλη σχεδόν τη διάρκεια του καλοκαιριού. Στην αρχή τα άνθη του είναι λευκού χρώματος, στην συνέχεια κιτρινίζουν και τέλος γίνονται ένας μαύρος σφαιρικός καρπός, έχουν μήκος 2-5 εκ.. Τα φύλλα του είναι απλά, αντικριστά, έχουν οβάλ, στενόμακρο σχήμα που μοιάζει με φτερό, είναι ημι-αειθαλή, μπορούν να παραμείνουν στο θάμνο για όλη τη διάρκεια του χρόνου και φθάνουν περίπου τις 3 ίντσες μήκος. Μεγαλώνει πλευρικά σε απόσταση 1,5 με 3.5 μ.και βάθος 1 - 1,5 μ. Δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις, είναι αρκετά ανθεκτικό και προτιμά τη μερική σκιά από τον πλήρη ήλιο και υγρό χώμα.. Μεγαλώνει πολύ γρήγορα και αργότερα συμπεριφέρεται σαν ζιζάνιο. Οι επεκτατικές του δυνατότητες μπορούν να πνίξουν όχι μόνο τα μικρά φυτά αλλά και μεγάλα δέντρα. Για να αποφευχθεί αυτό θα πρέπει να κλαδεύεται το φθινόπωρο.

Περισσότερα

Γιασεμί - Jasminum officinalis


Το Γιασεμί - Jasminum officinalis ανήκει στην οικογένεια των ελαιειδών και κατάγεται από τους τροπικούς. Τα λευκά συνήθως άνθη του έχουν σχήμα αστεριού και μυρίζουν υπέροχα, αφού περιέχουν αιθέρια έλαια. Τα έλαια αυτά αποτελούν τη βάση για πολλά αρώματα. Η δυνατή μυρωδιά του όμως μπορεί να προκαλέσει πονοκέφαλο δε ευαίσθητα άτομα. Έχει μακριά βλαστάρια, τα οποία χρειάζονται υποστήριξη για να αναρριχηθούν. Βάλτε το γιασεμί σε ένα φωτεινό ευάερο μέρος, όχι όμως πολύ ζεστό. Το καλοκαίρι μπορεί να βρίσκεται και σε ένα προστατευμένο σημείο έξω. Η δροσιά κατά τη χειμερινή περίοδο της ανάπαυσης είναι σημαντική για την ανθοφορία. Το καλοκαίρι διατηρείτε το υγρό ποτίζοντας με μη ασβεστούχο νερό, το χειμώνα περιορίστε πολύ το πότισμα. Το καλοκαίρι θα το ωφελήσει η λίπανση κάθε 2 βδομάδες. Μπορείτε να το μεταφυτέψετε την άνοιξη. Ο πολλαπλασιασμός γίνεται την άνοιξη και το καλοκαίρι με μοσχεύματα στο κιβώτιο πολλαπλασιασμού.

Περισσότερα

Κισσός


Ο κισσός είναι γένος φυτών της οικογένειας Αραλιίδες (Araliacae) και ανήκει στην τάξη των σκιαδανθών (Umbelliflorae). Το γένος Έδερα (Hedera) περιλαμβάνει 2, ή σύμφωνα με άλλη ταξινόμηση, 5 ή 6 είδη, ιθαγενή της Βόρειας Αφρικής, των Καναρίων νήσων , της Ευρώπης και της Ασίας. Το γνωστότερο στην Ελλάδα είναι το καλλιεργούμενο αλλά και αυτοφυές Έδερα η έλιξ (Hedera helix), κοινά κισσός.
Μπορεί να αναπτυχθεί σε μεγάλο εύρος περιβαλλοντικών συνθηκών, όμως αναπτύσσεται καλύτερα σε ημισκιαζόμενες και σκιασμένες θέσεις, σε μέτρια υγρά, καλά στραγγιζόμενα, ουδέτερα ή αλκαλικά εδάφη. Οι κισσοί φυτεύονται για να αναρριχηθούν σε πέργολες, φράχτες και τοίχους. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για κάλυψη εδαφών.
Είναι αειθαλής θάμνος, μακρόβιος, αναρριχώμενος ή έρπων και σπάνια δενδρύλλιο. Τα φύλλα του είναι τοποθετημένα εναλλάξ, με μακρύ μίσχο, ωοειδή, τριγωνικά, ρομβοειδή και καρδιόσχημα.
Συχνά εμφανίζουν το φαινόμενο της ετεροφυλλίας. Αυτό σημαίνει ότι πάνω στο ίδιο φυτό υπάρχουν φύλλα με διαφορετικό σχήμα (ρομβοειδή και τρίλοβα ή πεντάλοβα). Ο αναρριχώμενος κισσός δημιουργεί μικρές εναέριες ρίζες (τις λεγόμενες απτικές ρίζες) , που συντελούν στη συγκράτηση του φυτού κατά την αναρρίχηση σε διάφορα υποστηρίγματα.
Τα άνθη του είναι διγενή με 5 σέπαλα, 5 πέταλα, 5 στήμονες και πεντάχωρη ωοθήκη. Είναι διαταγμένα σε σφαιρικά σκιάδια, που μπορεί να είναι απλά ή να ενώνονται σε σύνθετες ταξιανθίες. Τα άνθη του δίνουν γύρη μέτριας αξίας και μέλι λευκό αρωματικό [2] που κρυσταλλώνει γρήγορα. Ο καρπός είναι ράγα, συνήθως μελανού χρώματος, με 2-5 σπέρματα

Περισσότερα

Μπουκαμβίλια


Αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό η μπουκαμβίλια ή βουκαμβίλια ανήκει στην τάξη καρυοφυλλώδη και στην οικογένεια των νυκταγινιδών.
Είναι θάμνος ή μικρό δέντρο με καταγωγή από τη Νότια Αμερική και τα περισσότερα από τα είδη της φέρουν μεγάλα αγκάθια.
Η μπουκαμβίλια είναι φυλλοβόλο φυτό, τα φύλλα της φέρουν μίσχους είναι ακέραια, μεγάλα, χνουδωτά και έχουν σχήμα καρδιάς ή νεφρού. Τα άνθη της είναι όμορφα, ζωηρόχρωμα, μετρίου μεγέθους σε ποικίλους χρωματισμούς. Η υφή τους είναι χάρτινη και με την πάροδο μερικών εβδομάδων πέφτουν και αντικαθίστανται με καινούργια. Μπορεί να είναι λευκά, ροζ, κόκκινα, βυσσινί, μοβ και πορτοκαλί.
Οι βλαστοί της μπουκαμβίλιας είναι ξυλώδεις και διακλαδώνονται, αναρριχώνται και φτάνουν σε ύψος και τα 12 μέτρα. Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα αρκετά εύκολα και δεν αντιμετωπίζει προβλήματα με τη σύνθεση του εδάφους. Είναι ευαίσθητη στο ψύχος και αγαπά τις ηλιόλουστες περιοχές.
Έχουν δημιουργηθεί πολλές καλλωπιστικές ποικιλίες και σήμερα είναι από τα πολύ διαδεδομένα καλλωπιστικά φυτά. Καλλιεργείται σε γλάστρες, κήπους και πάρκα σε ολόκληρη την Ελλάδα αποτελώντας ένα κλασικό ανοιξιάτικο φυτό.
Περισσότερα